கசானா ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (Khazanah Research Institute) வெளியிட்ட அறிக்கையின்படி, பொருளாதார வளர்ச்சியை மக்களின் வாழ்க்கைத் தரத்தை மேம்படுத்தும் வகையில் மாற்றுவதற்கான திறன், மாநிலங்கள் மற்றும் மாவட்டங்களுக்கு இடையே சமமாக இல்லை.

இன்று வெளியிடப்பட்ட கசானா ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் (Khazanah Research Institute) அறிக்கையின்படி, வருமானத்தில் அடித்தட்டில் உள்ள 10% குடும்பங்கள் தங்களின் மொத்தச் செலவில் 38.3% உணவுக்காகச் செலவிடுகின்றன. இதற்கு மாறாக, வருமானத்தில் உயர்மட்டத்தில் உள்ள 10% குடும்பங்கள் தங்களின் மொத்தச் செலவில் 24.5% மட்டுமே உணவுக்காகச் செலவிடுகின்றன.

மலேசியாவின் வருமானத்தில் அடிமட்டத்தில் உள்ள 10% குடும்பங்கள், 2024ஆம் ஆண்டில் தங்களின் மொத்த வருமானத்தில் வெறும் 1.9% மட்டுமே அத்தியாவசியச் செலவுகளைச் செய்த பின்னர் மீதமாக வைத்திருந்ததாக ஓர் அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது. 2019ஆம் ஆண்டில் இந்த அளவு 10.8% ஆக இருந்த நிலையில், தற்போது கடுமையாகக் குறைந்துள்ளது.

கஸானா ஆய்வு நிறுவனம் (Khazanah Research Institute – KRI) வெளியிட்ட ‘குடும்பங்களின் நிலை 2026’ (State of Households 2026) என்ற அறிக்கையில், இந்தக் குடும்பங்களின் மாதாந்திர மொத்த வருமானத்தின் சராசரி நடுப்புள்ளி (Median) ரிம 2,227 எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது.

உணவுக்கான செலவுகளைச் செய்த பின்னர் மீதமிருக்கும் வருமானமும் வரி, கடன் தவணை போன்ற பிற கட்டணங்களுக்குச் செலவிடப்படுவதால், சேமிப்புக்காக ஒதுக்கக்கூடிய தொகை குறைந்துவிடுவதாக அந்த அறிக்கை குறிப்பிட்டுள்ளது.

எதிர்பார்க்கக்கூடிய வகையில், அடிமட்ட 10% வருமானப் பிரிவில் உள்ள குடும்பங்களுக்கு வாழ்க்கைச் செலவுகள் அதிகரிப்பதைச் சமாளிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் மிகக் குறைவாகவே உள்ளன. ஏனெனில், செலவுகளில் ஏற்படும் சிறிய அதிகரிப்புகூட அவர்களின் வருமானத்தில் கணிசமான பகுதியை எடுத்துக்கொள்கிறது.

குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்கள் தங்களின் செலவுத் தொகையில் அதிகமான பகுதியை உணவுக்காகச் செலவிடுவதையும் இந்த அறிக்கை கண்டறிந்துள்ளது. அடிமட்ட 10% குடும்பங்கள் தங்களின் மொத்தச் செலவில் 38.3% தொகையை உணவுக்காக ஒதுக்குகின்றன. அதேவேளை, உயர்மட்ட 10% வருமானப் பிரிவில் உள்ள குடும்பங்கள் உணவுக்காக 24.5% மட்டுமே செலவிடுகின்றன.

இதன் காரணமாக, உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வு குறைந்த வருமானம் கொண்ட குடும்பங்களுக்கு அதிக நெருக்கடியை ஏற்படுத்துகிறது. பிற செலவுகளைக் குறைக்காமல், சேமிப்பைப் பயன்படுத்தாமல் அல்லது மலிவான உணவுப் பொருட்களுக்கு மாறாமல் அதிகரிக்கும் செலவுகளைச் சமாளிப்பதற்கான வாய்ப்புகள் அவர்களுக்கு மிகவும் குறைவாக உள்ளன.

மலேசியா தனது உணவுத் தேவைகளுக்காக ஒரு சில நாடுகளிலிருந்து அதிக அளவில் இறக்குமதி செய்வதாக அந்த அறிக்கை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. மேலும், மலேசியாவுக்கு இறக்குமதி செய்யப்படும் பெரும்பாலான உணவுப் பொருட்கள் காலநிலை மாற்றத்தால் பாதிக்கப்படக்கூடிய நாடுகளிலிருந்து கிடைப்பதாகவும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இது உணவுப் பாதுகாப்புக்கு மேலும் ஓர் ஆபத்தை ஏற்படுத்துகிறது.

உணவு விநியோகம் மற்றும் பகிர்ந்தளிப்பில் பாதிப்பை ஏற்படுத்தும் ஓர் நெருக்கடி, உணவுப் பொருட்களின் விலை உயர்வுக்கோ அல்லது விநியோகத் தட்டுப்பாட்டுக்கோ வழிவகுக்கலாம். இதனால் குடும்பங்களின் நலவாழ்வு சமமற்ற வகையில் பாதிக்கப்படலாம்.

மலேசியாவில் ஒட்டுமொத்த குடும்ப நலவாழ்வு மேம்பட்டு வந்தாலும், பொருளாதார வளர்ச்சியின் பலன்களைச் சிறந்த வாழ்க்கைத் தரமாக மாற்றிக்கொள்ளும் வாய்ப்புகள் மாநிலங்கள் மற்றும் மாவட்டங்களுக்கு இடையே சமமாக இல்லை என்றும் அந்த அறிக்கை தெரிவித்துள்ளது.

மக்கள்தொகை அமைப்பு, புவியியல் அமைவிடம், அடிப்படை வசதிகளுக்கான அணுகல் மற்றும் பொருளாதார வாய்ப்புகள் ஆகியவற்றில் நிலவும் வேறுபாடுகளே இதற்கான முக்கியக் காரணங்களாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன.

உடனடித் தேவைகளைப் பூர்த்தி செய்யும் ரொக்க உதவிகள் மற்றும் மானியங்கள் தொடர்ந்து வழங்கப்பட வேண்டும் என்றாலும், அவற்றுடன் நீண்டகாலப் பலன்களை வழங்கக்கூடிய உள்கட்டமைப்பு மற்றும் பொதுச் சேவைகளிலும் முதலீடு செய்யப்பட வேண்டும் என்றும் அந்த அறிக்கை வலியுறுத்தியுள்ளது.

குடும்பங்களின் வாழ்க்கை நிலைமைகள் குறித்த ஆதாரபூர்வமான தகவல்களை வழங்கி, நாட்டின் வளர்ச்சி மற்றும் மக்களின் நலவாழ்வு தொடர்பான கொள்கை விவாதங்களுக்கு உதவுவதே இந்த அறிக்கையின் முக்கிய நோக்கமாகும்.