“ஹார்முஸ் நீரிணையில் கப்பல் போக்குவரத்து முடங்கியது எண்ணெய் டாங்கர்களை மட்டுமே நிறுத்தவில்லை. ஈரான் போர் உலக உர உற்பத்திக்கு இரட்டை தாக்கத்தை ஏற்படுத்துகிறது; பாரசீக வளைகுடாவிலிருந்து உர ஏற்றுமதியும், அதற்கான முக்கிய மூலப்பொருள்களில் ஒன்றும் வெளியேற முடியாமல் தடுக்கப்படுகிறது.”

உலகளவில் வர்த்தகம் செய்யப்படும் யூரியா (மிகவும் பரவலாகப் பயன்படுத்தப்படும் நைட்ரஜன் சார்ந்த உரம்) அளவில் பாதியளவு வளைகுடா நாடுகளிலிருந்தே வருகிறது. அதேபோல் உலகின் திரவ இயற்கை எரிவாயுவில் (LNG) ஐந்தில் ஒரு பங்கு அங்கிருந்தே கிடைக்கிறது.

ஒரு சிறிய வேதியியல் நினைவூட்டல்: நூறு ஆண்டுகள் பழமையான ஹேபர்-போஷ் (Haber-Bosch) செயல்முறையானது, காற்றில் உள்ள நைட்ரஜனை ஹைட்ரஜனுடன் (இங்குதான் LNG தேவைப்படுகிறது) இணைத்து அம்மோனியாவை உருவாக்குகிறது. நைட்ரஜன் உரங்களைத் தயாரிக்க இந்த அம்மோனியா அவசியம்.

இது மிக மோசமான சூழலுக்கு ஒரு படி முன்னதாக இருக்கும் நிலை,” என்று கமாடிட்டி நிறுவனமான ஸ்டோன்எக்ஸ்-இல் (StoneX) உலகளாவிய உரச் சந்தைகளைக் கண்காணிக்கும் ஜோஷ் லின்வில் DW-விடம் தெரிவித்தார்.

கத்தார் முதல் வங்காளதேசம் வரையிலான உரம் மற்றும் LNG ஆலைகள் ஏற்கனவே மூடப்படத் தொடங்கிவிட்டன — அடுத்து என்ன நடக்கும் என்பது, இரண்டு வார போர்நிறுத்த ஒப்பந்தம் எட்டப்பட்ட பிறகு, நீரிணை எவ்வளவு விரைவாக மீண்டும் திறக்கப்படுகிறது என்பதைப் பொறுத்தே அமையும்.

எரிபொருள் பற்றாக்குறை மற்றும் உரப் பிரச்சனைகளுக்கு மத்தியில், உணவுப் பொருட்கள் விலை உயர வாய்ப்புள்ளது, இதனால் உலகின் ஏழ்மையான நாடுகள் பெரும் பாதிப்பைச் சந்திக்கும். இதற்கிடையில், அரசாங்கங்களும் விவசாயிகளும் இதை எவ்வாறு சமாளிப்பது என்பது குறித்து கடினமான தேர்வுகளை எதிர்கொள்கின்றனர்.

அரசுகள் குறைபாடுகளை சரிசெய்ய முயற்சிக்கின்றன

சரியான விரைவான தீர்வு என்பது அரசுகள் சந்தை செயல்முறைகளில் தலையிட்டு, விநியோகம் அல்லது தேவையை கட்டுப்படுத்த முயல்வதாகும்.

இந்தியாவிடம் அரிசி மற்றும் கோதுமையின் பெரிய கையிருப்புகள் உள்ளன; விநியோகம் குறைந்தால் அரசு அவற்றைப் பயன்படுத்தலாம். உலகின் மிகப்பெரிய உர உற்பத்தியாளரான சீனா, மிகப்பெரிய உர கையிருப்புகளையும் வைத்திருக்கிறது.

உர விலைகள் அதிகரிக்கும் போது, சில அரசாங்கங்கள் அந்தச் சுமையை விவசாயிகள் மீது சுமத்தாமல் தாங்களே ஏற்றுக்கொள்கின்றன. 2022-ல் ரஷ்யா முதன்முதலில் உக்ரைன் மீது படையெடுத்தபோது, அது மற்றொரு பெரிய உர விநியோக அதிர்ச்சியை ஏற்படுத்தியது; அப்போது இந்தியா அதன் உர மானியத்தை அசல் வரவு செலவுத் திட்டத்தை விட 233% உயர்த்தியது.

நாடுகள் தங்களின் சொந்த மக்களுக்காக வளங்களைச் சேமித்து வைத்துக்கொண்டு, வர்த்தகத்தின் அளவைக் கட்டுப்படுத்தலாம்; சீனா 2021 முதல் பலமுறை இதைச் செய்துள்ளது.

இந்த விருப்பங்களில் உள்ள சிக்கல் என்னவென்றால், இவை பெரும்பாலும் ஒருவருக்கு லாபமாகவும் மற்றவருக்கு நஷ்டமாகவும் (zero-sum) முடியும். சீனா போன்ற ஒரு நாடு உரத்தைச் சேமித்து வைக்கும்போது அல்லது வர்த்தகம் செய்ய வேண்டாம் என்று முடிவு செய்யும்போது, அது சீன உற்பத்தியாளர்களுக்கு உதவக்கூடும், ஆனால் அதே நேரத்தில் அது உலகெங்கிலும் உள்ள விவசாயிகளைப் பாதிக்கிறது. மேலும் இந்த விருப்பங்கள் பணக்கார நாடுகளுக்கு மட்டுமே சாத்தியம். இந்தியாவால் உரங்களுக்கு மானியம் வழங்க முடியும் என்றாலும், அருகிலுள்ள வங்காளதேசம், நேபாளம் மற்றும் இலங்கையினால் அது இயலாத காரியம்.

மற்ற பயிர்களுக்கு மாறுதல்

மற்றொரு விருப்பம் என்னவென்றால், விவசாயிகள் குறைந்த உரம் தேவைப்படும் பயிர்களுக்கு மாறுவது.

சோயாபீன்ஸ் மற்றும் பிற பருப்பு வகைகளுக்கு காற்றில் இருந்து நைட்ரஜனை இயற்கையாகவே கிரகிக்கும் திறன் உள்ளது, எனவே சோளம் போன்ற பயிர்களை விட இவற்றிற்கு மிகக் குறைந்த உரமே தேவைப்படுகிறது.

மார்ச் இறுதியில் வெளியிடப்பட்ட விவசாய அறிக்கையில், அமெரிக்கா சோயாபீன் சாகுபடி கடந்த ஆண்டை விட 4% அதிகரிக்கும் என்றும் சோளம் 3% குறையும் என்றும் கணித்துள்ளது — இந்த கணிப்புகள் உர நெருக்கடி உண்மையிலேயே தொடங்குவதற்கு சற்று முன்பு நடத்தப்பட்ட ஆய்வுகளின் அடிப்படையில் அமைந்தவை.

இருப்பினும், இந்தத் தேர்வு அனைத்து விவசாயிகளுக்கும் கிடைப்பதில்லை. ஆசியாவில், பருவமழைக் காலத்தின் அதிகப்படியான மழையைத் தாங்கக்கூடிய பயிர்களின் எண்ணிக்கை குறைவாகவே உள்ளது; மேலும் அரிசி ஒரு முக்கிய உணவாக இருக்கும் நிலையில், அதிலிருந்து விலகிச் செல்வது எதார்த்தமானதல்ல.

“நீங்கள் தென்கிழக்கு ஆசியாவில் ஒரு நெல் உற்பத்தியாளராக இருந்தால், உங்களுக்கு பயிர் தேர்வுகளில் அதிக வாய்ப்புகள் இருக்காது,” என்று அமெரிக்க விவசாயத் துறையின் முன்னாள் தலைமைப் பொருளாதார நிபுணரும், தற்போது சர்வதேச உணவு கொள்கை ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தில் பணிபுரிபவருமான ஜோசப் கிளாபர் DW-விடம் கூறினார்.

உரத்தை மிகவும் திறமையாக விநியோகித்தல்

தங்கள் பயிர்களை மாற்ற முடியாவிட்டால், விவசாயிகள் தங்கள் வயல்களைப் பராமரிக்கும் முறையை மாற்றிக்கொள்ளலாம்.

பல விவசாயிகள் ஆரம்பத்திலிருந்தே அதிகப்படியான உரத்தைப் பயன்படுத்துகின்றனர். உலகெங்கிலும் உள்ள பயிர்கள் பயன்படுத்தப்படும் உரத்தின் பாதியை மட்டுமே பயனுள்ள முறையில் எடுத்துக்கொள்கின்றன என்று மதிப்பீடுகள் காட்டுகின்றன; மீதமுள்ளவை நிலத்தடி நீரில் கலக்கின்றன அல்லது வளிமண்டலத்தில் நைட்ரஸ் ஆக்சைடாக (ஒரு வலிமையான பசுமை இல்ல வாயு) வெளியேறுகின்றன.

ட்ரோன்கள், கேமராக்கள், செயற்கை நுண்ணறிவு (AI) போன்ற பல தொழில்நுட்பங்கள் உரமிடுதலுக்கு உதவக்கூடும். இது ‘துல்லியமான விவசாயம்’ (precision agriculture) என்று அழைக்கப்படும் வளர்ந்து வரும் துறையாகும்; இது பயிர்களை உன்னிப்பாகக் கண்காணித்து, எப்போது எவ்வளவு உரம் தேவை என்பதைத் துல்லியமாகக் கணக்கிடுகிறது.

இவை பயனுள்ளதாக இருந்தாலும், ஏழை நாடுகளில் உள்ள விவசாயிகளுக்கு இத்தகைய கருவிகள் விலை உயர்ந்ததாகவும் குறுகிய காலத்தில் கிடைக்காததாகவும் இருக்கலாம். முறையை விட உந்துதல் (motivation) மிக முக்கியமானது என்கிறார் சர்வதேச உணவு கொள்கை ஆராய்ச்சி நிறுவனத்தின் ஆராய்ச்சியாளர் அவினாஷ் கிஷோர்.

உரங்களுக்கு மானியம் வழங்கப்படும்போது, விவசாயிகள் அதைப் பயன்படுத்துவதில் கவனமாக இருக்க வேண்டிய அவசியம் ஏற்படுவதில்லை. ஆனால் 2022-ல் வங்காளதேசத்தில் யூரியா விலை உயர்ந்தபோது, விவசாயிகள் குறைவான உரத்தைப் பயன்படுத்தியும் நெல் உற்பத்தி சீராக இருந்தது.

“இந்த வளத்தை திறம்பட பயன்படுத்த நிறைய வாய்ப்பு இருக்கிறது,” என்று கிஷோர் கூறினார். “மிகவும் விலையுயர்ந்த அல்லது சிக்கலான தொழில்நுட்பத்தை திடீரென கொண்டு வர வேண்டிய அவசியம் இல்லை.”

உரத்தை வித்தியாசமான முறையில் தயாரித்தல்

உலகெங்கிலும் உள்ள கப்பல் போக்குவரத்து முடக்கங்கள் விவசாயிகளைப் பாதிக்காத வகையில், உரங்களை வித்தியாசமான முறையில் தயாரிக்கவும் முயற்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன.

பிவோட் பயோ (Pivot Bio) எனும் அமெரிக்க ஸ்டார்ட்அப் நிறுவனம், விதைகளில் நுண்ணுயிரிகளைப் பயன்படுத்தும் முறையை உருவாக்கியுள்ளது; இது காற்றில் உள்ள நைட்ரஜனை தாவரங்கள் பயன்படுத்தக்கூடிய வடிவமாக இயற்கையாகவே மாற்றுகிறது. 2023-ல் அமெரிக்காவில் 5 மில்லியன் ஏக்கர் பரப்பளவில் தங்கள் தயாரிப்புகள் பயன்படுத்தப்பட்டதாகவும், இதன் மூலம் LNG-ன் தேவை குறைந்ததாகவும் அந்த நிறுவனம் கூறுகிறது.

ஆனால் துல்லியமான விவசாயக் கருவிகளைப் போலவே, புதிய தொழில்நுட்பத்தை அறிமுகப்படுத்துவதும் ஒரு நடுத்தர முதல் நீண்ட கால தீர்வாகும்; இது குறுகிய கால நெருக்கடியைத் தீர்க்காது. நாடுகளுக்கு முதலில் தேவைப்படுவது உர விநியோகம் சீரடைவதே ஆகும்.

“முன்பு எப்போதும் இல்லாத அளவிற்கு நாங்கள் பெருமளவிலான விநியோகத்தை இழந்து வருகிறோம்,” என்று ஸ்டோன்எக்ஸ் நிறுவனத்தின் லின்வில் கூறினார்.