வெளிநாட்டு தொழிலாளர் அமைப்புக்கான முன்மொழிவு – நல்லது ஆனால் செயலாக்கம் காணுமா?

வெளிநாட்டு தொழிலாளர்களை நிர்வகிப்பதற்காக ஒரு புதிய டிஜிட்டல் அமைப்பை அரசாங்கம் பரிசீலித்து வருவதாகக் கூறப்படுகிறது. இதற்கு ‘யுனிவர்சல் ரெக்ரூட்மென்ட் அட்வான்ஸ் பிளாட்ஃபார்ம்’ (Turap) என்று பெயரிடப்படும் என தொழில்துறை வட்டாரங்கள் தெரிவிக்கின்றன.

அதிக செலவுகள் மற்றும் மோசமான தொழிலாளர் நலன் ஆகியவற்றில் சிக்கியுள்ள ஆட்சேர்ப்புச் சூழலை மேம்படுத்துவதே இந்த முன்மொழிவின் நோக்கம் என்று அறிவிக்கப்பட்டுள்ளது.

இருப்பினும், இந்த புதிய அமைப்பு உண்மையான மாற்றங்களைக் கொண்டுவருமா அல்லது தற்போதுள்ள அமைப்புகளுக்கு மேலும் ஒரு அடுக்கைச் சேர்க்குமா என்பது குறித்து தொழில்துறையினர் சந்தேகத்துடன் உள்ளனர்.

700-க்கும் மேற்பட்ட தனியார் வேலைவாய்ப்பு முகமைகளைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்தும் மலேசிய வேலைவாய்ப்பு முகமைகளின் சங்கம் (Papa), உரிமம் பெற்ற முகமைகள் ஓரங்கட்டப்பட்டால், முன்மொழியப்பட்ட முழுமையான ஆட்சேர்ப்பு செயல்முறை குறித்து கவலைகளை வெளிப்படுத்தியுள்ளது.

Papa-வின் துணைத் தலைவர் சுரேஷ் தான், புலம்பெயர் தொழிலாளர் ஆட்சேர்ப்பு செயல்முறை சிக்கலானது என்றும், அதில் ஆவணங்கள், மருத்துவப் பரிசோதனைகள், விசாக்கள் மற்றும் பயிற்சி ஆகியவை அடங்கும் என்றும் கூறினார்.

“இந்த இடர்பாடுகளை யார் தாங்கி, இந்த நிர்வாகச் செலவுகளை யார் ஏற்பார்கள்?

ஒரு தொழிலாளி தகுதியற்றவர் எனக் கண்டறியப்பட்டாலோ அல்லது தப்பி ஓடினாலோ, முதலாளிக்கு இழப்பீடு வழங்குவதற்கோ அல்லது மாற்று ஏற்பாடு செய்வதற்கோ யார் பொறுப்பேற்பார்கள்?” என்று அவர் மலேசியாகினியிடம் கூறினார்.

சர்வதேச நடைமுறைகளைக் குறிப்பிட்டு, சர்வதேச தொழிலாளர் அமைப்பு (ILO) மற்றும் சர்வதேச இடம்பெயர்வு அமைப்பு (IOM) போன்ற அமைப்புகளால் வழங்கப்படும் டிஜிட்டல் தளப் பரிந்துரைகள் தவறாகப் புரிந்துகொள்ளப்படுகின்றன என்று ‘Tan’ வாதிட்டார்.

குறிப்புக்காக, கடன் அடிமைத்தனம் மற்றும் சுரண்டல் அபாயங்களைத் தடுப்பதற்காக, ஆட்சேர்ப்புச் செலவுகளைத் தொழிலாளர்கள் ஏற்கக்கூடாது என்று ILO கொள்கைகள் பொதுவாகப் பரிந்துரைக்கின்றன.

அரசுக்கு-அரசு (G2G) மாதிரிகளின் தோல்வி

அரசுக்கு-அரசு (G2G) அணுகுமுறைகளில் மலேசியாவின் அனுபவத்தையும் டான் சுட்டிக்காட்டினார், அது எண்ணற்ற செயலாக்கச் சவால்களை எதிர்கொண்டதாகக் கூறினார்.

மலேசியா 2007 முதல் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்காக அரசுக்கு அரசு (G2G) அமைப்புகளை முயற்சி செய்து வருகிறது. அது தெளிவாகத் தோல்வியடைந்தது, ஏனெனில் மூல நாடுகளில் உள்ள உரிமம் பெற்ற முகமைகளைத் தவிர்ப்பது மனிதக் கடத்தலாகக் கருதப்படலாம். அந்த நாடுகளின் சட்டங்கள், தங்கள் குடிமக்களை சட்டப்பூர்வ வழிகள் மூலமாகவே அனுப்ப வேண்டும் என்று கோருகின்றன.

“முகமைகள் இல்லாமல், புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களின் நலன் மீறல்கள் ஏற்பட்டால் பொறுப்புக்கூறல் இருக்காது,” என்று அவர் மேலும் கூறினார்.

மலேசியாவிற்கும் மூல நாடுகளுக்கும் இடையே உரிமம் பெற்ற முகமைகளை இணைக்கும் ஒரு டிஜிட்டல் அமைப்பை உருவாக்க டான் முன்மொழிந்தார்.

“ஏற்கனவே உள்ள அதிகாரத்துவத்தை அதிகரிப்பதை விட, ஆட்கடத்தல் (TIP) அறிக்கையில் மலேசியா அடுக்கு 1 (Tier 1) நிலையை அடைய ஒரு வெளிப்படையான மற்றும் போட்டித்தன்மை வாய்ந்த அமைப்புதான் முக்கியம்,” என்று அவர் வலியுறுத்தினார்.

TIP அறிக்கை அமெரிக்க அரசாங்கத்தால் ஆண்டுதோறும் வெளியிடப்படுகிறது. மலேசியா கடந்த 10 ஆண்டுகளாக பெரும்பாலும் அடுக்கு 2-ல் இருந்து வருகிறது, ஆனால் 2021 மற்றும் 2022-ல் அடுக்கு 3-க்கு இறங்கியது.

முதலாளிகளுக்கு அதிக கட்டணம்

இதற்கிடையில், குடிவரவுத் துறையின் இரண்டு வட்டாரங்கள், புதிய அமைப்பு நடைமுறைக்கு வந்தால் முதலாளிகளுக்கு US$1,000 (RM4,000) வரை கட்டணம் விதிக்கப்படலாம் என்று கூறின.

இந்தத் தொகையில் புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர்களுக்கான விமானக் கட்டணம் அடங்கும் என்றும், ஆனால் செயலாக்கக் கட்டணம் போன்ற பிற சாத்தியமான செலவுகள் இதில் சேர்க்கப்படவில்லை என்றும் கூறப்படுகிறது.

“இந்த அமைப்பு ஒரு தொழிலாளியின் ஒரு மாத சம்பளத்திற்கு சமமான சேவைக் கட்டணத்தை வசூலிக்கக்கூடும் என்ற குற்றச்சாட்டுகள் உள்ளன,” என்று அந்த வட்டாரம் கூறியது.

தற்போது, ​​செலவுக் கட்டமைப்பு அல்லது கட்டண விகிதங்கள் குறித்து அதிகாரிகளிடமிருந்து அதிகாரப்பூர்வ விவரங்கள் எதுவும் இல்லை.

தற்போது, ​​புலம்பெயர்ந்த தொழிலாளர் மேலாண்மையானது, பெஸ்டினெட் எஸ்.டி.என் பி.எச்.டி (Bestinet Sdn Bhd) நிறுவனத்தால் இயக்கப்படும் வெளிநாட்டுத் தொழிலாளர் மையப்படுத்தப்பட்ட மேலாண்மை அமைப்பை (FWCMS) பெரிதும் சார்ந்துள்ளது.

தனியார் நிறுவனமாக இயக்கப்பட்டாலும், டிசம்பர் 31, 2025 நிலவரப்படி, இ-கோட்டா (eQuota), உயிரியல்-மருத்துவ அமைப்பு (BMS), மற்றும் இ-ஆள்சேர்ப்பு (eRecruitment) உள்ளிட்ட 11 முக்கிய தொகுதிகள் மூலம் 2.35 மில்லியன் பாஸ்களை நிர்வகிப்பதற்காக, பெஸ்டினெட் நிறுவனத்திற்கு அரசாங்கம் RM381 மில்லியனுக்கும் அதிகமாக செலுத்தியுள்ளது.

அதே நேரத்தில், அரசாங்கம் Heitech Padu Bhd) மூலம் தேசிய ஒருங்கிணைந்த குடிவரவு அமைப்பை (NIISe) உருவாக்கி வருகிறது, இதற்கான ஒப்பந்தத்தின் மதிப்பு சுமார் RM1.01 பில்லியன் ஆகும்.

NIISe என்பது ஒரு “மெகா” அமைப்பாகும், இது பழைய முறையை மாற்றுவதற்காக வடிவமைக்கப்பட்டுள்ளது. தேசிய நுழைவாயில்களில் பயோமெட்ரிக் தொழில்நுட்பம் மற்றும் முக அங்கீகாரத்தில் கவனம் செலுத்தும் 20 ஆண்டுகள் பழமையான MyIMMs அமைப்பு.

இந்த அமைப்புகளை ஒருங்கிணைக்கும் திட்டம் விரைவில் செயல்படுத்தப்பட்டு வருவதாக உள்துறை அமைச்சர் சைஃபுதீன் நசுதியன் இஸ்மாயில் முன்னதாகக் கூறியிருந்தார்.

மூன்றாவது அமைப்பின் தேவை குறித்த கேள்வி

இந்தப் பின்னணியில், முன்மொழியப்பட்ட Turap அமைப்பானது, சாத்தியமான ஒன்றுடன் ஒன்று சேரும் தன்மைகள் மற்றும் கூடுதல் முதலீட்டின் தேவை குறித்து தொழில்துறையினரைக் கேள்வி எழுப்ப வைத்துள்ளது.

“நம்மிடம் ஏற்கனவே பில்லியன் கணக்கில் செலவாகும் இரண்டு அமைப்புகள் உள்ளன. நமக்கு இன்னொன்று எதற்கு? அரசாங்கத்தின் நோக்கம் என்ன?”

“ஊழலைத் தடுக்க நீங்கள் இணையவழி நேர்காணல்களை நடத்த விரும்பினால், தற்போதுள்ள அமைப்புகளின் கீழ் அதை ஏன் செயல்படுத்தக் கூடாது?” என்று மனிதவள அமைச்சகத்தின் ஓர் ஆதாரம் கேள்வி எழுப்பியது.

FWCMS அனுமதிகள் மற்றும் ஒதுக்கீடுகளிலும், NIISe எல்லைப் பாதுகாப்பு மற்றும் கடவுச்சீட்டுகளிலும் கவனம் செலுத்தும் நிலையில், Turap நேரடி ஆட்சேர்ப்பு மூலம் ‘முகவர் இல்லாத’ கருத்தாக்கத்தில் கவனம் செலுத்துவதாகத் தெரிகிறது – இதற்காக முன்மொழியப்பட்ட கட்டணம் ஒரு தொழிலாளிக்கு 1,000 அமெரிக்க டாலர் வரை எட்டுகிறது.

“இது ஒரு முக்கிய கேள்வியை எழுப்புகிறது: FWCMS-இடம் ஏற்கனவே மேம்படுத்தப்படக்கூடிய ஒரு மின்-ஆட்சேர்ப்புத் தொகுதி இருக்கும்போது, ​​ஒரு புதிய அமைப்பு அல்லது ஒருங்கிணைப்பிற்காக ஏன் கூடுதலாக நூற்றுக்கணக்கான மில்லியன் ரிங்கிட் செலவழிக்க வேண்டும்?” என்று அந்த வட்டாரம் மேலும் கூறியது.

ஆட்சேர்ப்புச் செலவுகளில் ஏற்படும் எந்தவொரு அதிகரிப்பும் சிறு மற்றும் நடுத்தர நிறுவனங்களை (SMEs) கடுமையாகப் பாதிக்கும் என்று பல உள்ளூர் உரிமம் பெற்ற முகவர்கள் மலேசியாகினியிடம் தெரிவித்தனர். மேலும், அவர்கள் இந்தப் புதிய அமைப்பின் சாத்தியக்கூறுகளையும் கேள்விக்குள்ளாக்கினர்.