பணியாளர்களின் வருமானத்தை உயர்த்தவும், அவர்களின் வாங்கும் திறனை அர்த்தமுள்ளதாக மேம்படுத்தவும், முதலாளிகளுக்கும் தொழிலாளர்களுக்கும் இடையே ஊதியம் நிர்ணயிக்கப்படும் முறையை வடிவமைக்கும் நிறுவனங்களை மலேசியா வலுப்படுத்த வேண்டும்.

இன்று வெளியிடப்பட்ட 2025-ஆம் ஆண்டிற்கான பொருளாதார மற்றும் செலாவணி ஆய்வில், மலேசிய மத்திய வங்கி (BNM) கூறுகையில், 2013-இல் அறிமுகப்படுத்தப்பட்ட குறைந்தபட்ச ஊதியம், நடுத்தர வருமானம் பெறும் தொழிலாளர்களின் ஊதியத்தை விகிதாசாரப்படி உயர்த்தவில்லை என்று தெரிவித்துள்ளது.

“பரந்த மற்றும் நிலையான வருமான வளர்ச்சியை ஆதரிக்க, மலேசியா குறைந்தபட்ச ஊதியத்திற்கு அப்பாற்பட்ட ஊதிய நிர்ணய அமைப்புகளை மேலும் மேம்படுத்த வேண்டும்,” என்று அது கூறியது.

ஊதிய வழிகாட்டுதல்கள், வாழ்க்கை ஊதியத் தரநிலைகள் மற்றும் ஒருங்கிணைக்கப்பட்ட ஊதிய நிர்ணயம் போன்ற கூடுதல் வழிமுறைகள், ஊதிய வளர்ச்சியை உற்பத்தித்திறன், போட்டித்தன்மை மற்றும் விலை நிலைத்தன்மை போன்ற தேசிய முன்னுரிமைகளுடன் இணைக்க உதவும் என்பதை சர்வதேச அனுபவங்கள் காட்டுவதாக மத்திய வங்கி கூறியுள்ளது.

“உதாரணமாக, ஜப்பானின் ‘சுன்டோ’ (Shunto) முறை என்பது பொருளாதாரம் தழுவிய ஒரு செயல்முறையாகும், இது ஊதிய எதிர்பார்ப்புகளை நிலைநிறுத்தவும், ஊதிய உயர்வை மேக்ரோ பொருளாதார நிலைகளுடன் இணைக்கவும் உதவுகிறது,” என்று அது கூறியது.

இந்தக் கொள்கைகளை மலேசியாவின் சூழலுக்கு ஏற்ப மாற்றியமைப்பது, பேச்சுவார்த்தை நடத்தும் ஆற்றலை மறுசீரமைக்கவும், அதிகரித்து வரும் உற்பத்தித்திறன் தொழிலாளர்களுக்கு உயர் வருமானமாக மாறுவதை உறுதி செய்யவும் உதவும் என்று பிஎன்எம் தெரிவித்துள்ளது.

இதற்கிடையில், குறைந்த மற்றும் நிலையான பணவீக்கத்தைப் பராமரிக்க, உற்பத்தித் திறனை உயர்த்துவதற்கான விநியோகத் தரப்புக் கொள்கைகள் நடைமுறையில் இருக்க வேண்டும் என்று அது கூறியது.

உள்கட்டமைப்பில் முதலீடு செய்தல் மற்றும் அதிக வளர்ச்சி மற்றும் அதிக மதிப்புள்ள துறைகளின் ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டிற்கான நிதி வழங்குதல் ஆகியவை உள்நாட்டு உற்பத்தியை விரிவுபடுத்த உதவுகின்றன, இதன் மூலம் அத்தியாவசியப் பொருட்களின் விலைகளை மலிவாக வைத்திருக்க முடியும் என்று மத்திய வங்கி கூறியது.

வெளிப்புறமாக, எதிர்கால விநியோகத் தடைகளைக் குறைக்க உணவுப் பொருட்களின் ஆதாரங்களைப் பன்முகப்படுத்த சம்பந்தப்பட்ட அரசு நிறுவனங்கள் தொழில்துறை பங்குதாரர்களுடன் நெருக்கமாகச் செயல்பட வேண்டும் என்று அது கூறியது.

“இத்தகைய முயற்சிகள், உள்நாட்டு இறக்குமதியாளர்கள் மாற்று விநியோகஸ்தர்களிடமிருந்து கொள்முதல் ஆர்டர்களைப் பெறுவதன் மூலம் விரைவாகச் செயல்பட உதவும், இது உணவுப் பணவீக்கத்தைக் குறைவாகவும் நிலையானதாகவும் வைத்திருக்க உதவும்,” என்று அது கூறியது.

அதே நேரத்தில், வயதான மக்கள் அதிக சேமிப்பு, செல்வம் மற்றும் மனித மூலதனத்தைச் சேகரிக்கும் போது உருவாகும் உற்பத்தித்திறனை மேம்படுத்தும் பொருளாதார ஆதாயங்களான “இரண்டாவது மக்கள்தொகை ஈவுத்தொகையை” (second demographic dividend) கொள்கைகள் தீவிரமாகப் பயன்படுத்த வேண்டும் என்று பிஎன்எம் கூறியது.

“தேசிய சேமிப்பை உயர்த்தும் சீர்திருத்தங்கள், சமூக ஆதரவு அமைப்புகளை வலுப்படுத்துதல் மற்றும் இலக்கு வைக்கப்பட்ட மூலதன முதலீடுகள் மூலம் உற்பத்தித்திறனை அதிகரிப்பதன் மூலம் இது சாத்தியப்பட வேண்டும்,” என்று அது கூறியது.

பிஎன்எம் கருத்துப்படி, ஒரு முக்கிய முன்னுரிமை என்னவென்றால், குறிப்பாக நுண் தொழில்முனைவோர் மற்றும் கிக் (gig) தொழிலாளர்கள் போன்ற முறைசாரா தொழிலாளர்களிடையே ஓய்வூதியச் சேமிப்புப் பரப்பைத் தொடர்ந்து விரிவுபடுத்துவதாகும்.

“டிஜிட்டல் தளம் சார்ந்த தொழிலாளர்களுக்கு ஊழியர் சேம நிதி (EPF) தானாகப் பதிவு செய்யப்படுதல், குறைந்த வருமானம் கொண்ட முறைசாரா தொழிலாளர்களுக்கான ஊக்கத்தொகை பங்களிப்பு மற்றும் இ-வாலட் மற்றும் கட்டணத் தளங்கள் மூலம் எளிமைப்படுத்தப்பட்ட பங்களிப்பு வழிகள் போன்ற தற்போதைய நடவடிக்கைகள் அவர்களின் நீண்டகால நிதிப் பாதுகாப்பை நேரடியாக வலுப்படுத்தும்,” என்று அது கூறியது.

இந்தக் கொள்கைகள் தற்காலிகமாக குறுகிய கால வருமானம் மற்றும் நுகர்வை குறைக்கலாம், ஆனால் அவை நீண்ட காலத்திற்கு ஓய்வூதியப் போதுமான தன்மையை மேம்படுத்துவதோடு வருமான அதிர்ச்சிகளால் ஏற்படும் பாதிப்புகளைக் குறைக்கும் என்றும் அது கூறியது.

திரட்டப்பட்ட சேமிப்புகள் பல்வேறு தேசிய முதன்மைத் திட்டங்களின் கீழ் வலுவான உற்பத்தித்திறன் தாக்கங்களைக் கொண்ட துறைகளில் மூலோபாய ரீதியாக முதலீடு செய்யப்பட வேண்டும் என்று மத்திய வங்கி கூறியது.

“இத்தகைய முதலீடுகள் மலேசியாவின் மூலதன-உழைப்பு விகிதத்தை (capital-to-labour ratio) அதிகரிக்கக்கூடும்; இது தொழிலாளர் எண்ணிக்கை குறைந்தாலும் கூட, தொழிலாளர் உற்பத்தித்திறன் வளர்ச்சி மற்றும் நிலையான உண்மையான ஊதிய வளர்ச்சிக்கு வழிவகுக்கும்,” என்று அது மேலும் தெரிவித்தது.