நாம் ஒரு கேள்வியை நேராகக் கேட்க வேண்டிய நேரம் இது.
இந்த நாட்டில் சட்டம் உண்மையிலேயே அனைவருக்கும் சமமா?
அல்லது அதிகாரம், பதவி, அரசியல் செல்வாக்கு உள்ளவர்களுக்கு மட்டும் சட்டத்தின் கதவுகள் சற்றே அகலமாகத் திறக்கப்படுகிறதா?
முன்னாள் பிரதமர் நஜிப் ரசாக்கின் வீட்டுச் சிறை விவகாரம் இந்தக் கேள்வியை மீண்டும் நம் முன்னால் நிறுத்தியுள்ளது.
இது நஜிப்பைப் பற்றிய கேள்வி மட்டுமல்ல. இது நம் நாட்டின் நீதித்துறை மீதான நம்பிக்கையைப் பற்றிய கேள்வி.
“சாதாரண குடிமகனாக இருந்தால்?”
ஒரு சாதாரண மலேசியர் நீதிமன்றத்தால் குற்றவாளி எனத் தீர்ப்பளிக்கப்பட்டு சிறைத்தண்டனை பெற்றால், அவர் தனது தண்டனையை அனுபவிக்க வேண்டியதுதான்.
அவருக்கு அரசியல் செல்வாக்கு இல்லை.
அவருக்காக பெரிய அரசியல் தலைவர்கள் அறிக்கை வெளியிடுவதில்லை.
அவருக்காக அதிகார மையங்களில் அழுத்தம் கொடுப்பதற்கான வாய்ப்பும் இல்லை.
ஆனால் முன்னாள் பிரதமர் ஒருவரின் விவகாரம் வரும்போது, சட்டம், அரசியல், மன்னிப்பு, தண்டனைக் குறைப்பு, வீட்டுச் சிறை என பல கதவுகள் திறக்கப்படுகின்றன.
அப்படியானால் சாதாரண மலேசியரின் மனதில் ஒரு கேள்வி எழுவது இயல்பல்லவா?
“நானும் முன்னாள் பிரதமராக இருந்திருந்தால் எனக்கும் இதே சலுகை கிடைத்திருக்குமா?”
இந்தக் கேள்விக்கு அரசு தெளிவான பதில் அளிக்க வேண்டும்.
மலேசியத் தமிழர்கள் மறந்துவிடக் கூடாத பாடம்
நாம் பல தசாப்தங்களாக அரசியல்வாதிகளின் வாக்குறுதிகளை கேட்டிருக்கிறோம்.
“அனைவருக்கும் நீதி.”
“சட்டத்தின் ஆட்சி.”
“ஊழலுக்கு எதிரான போராட்டம்.”
“புதிய மலேசியா.”
இந்த வார்த்தைகள் தேர்தல் மேடைகளில் அழகாக ஒலிக்கின்றன.
ஆனால் உண்மையான சோதனை தேர்தல் மேடையில் அல்ல.
அதிகாரம் கொண்ட ஒருவருக்கு எதிராக சட்டத்தை அமல்படுத்த வேண்டிய நேரத்தில்தான்.
நஜிப் விவகாரம் அந்தச் சோதனையின் ஒரு முக்கியமான தருணம்.
ஊழலுக்கு எதிராகப் போராடுவதாகச் சொல்லும் எந்த அரசாங்கமும், ஊழல் வழக்கில் தண்டிக்கப்பட்ட முன்னாள் அதிகாரம் வாய்ந்த ஒருவருக்கு வழங்கப்படும் எந்தச் சலுகையையும் மிகுந்த வெளிப்படைத்தன்மையுடன் விளக்க வேண்டும்.
இல்லையெனில், “ஊழல் எதிர்ப்பு” என்ற அரசியல் முழக்கம் வெறும் தேர்தல் வாசகமாகவே மாறிவிடும்.
தமிழர்களுக்கு இது ஏன் முக்கியம்?
“இது நஜிப்–மலாய் அரசியல் விவகாரம்; நமக்கு என்ன?” என்று எந்த மலேசியத் தமிழரும் நினைக்கக் கூடாது.
நாளை இதே சட்டமும் இதே அரசியல் கலாச்சாரமும் நம்மையும் பாதிக்கலாம்.
நீதித்துறை பலவீனமடைந்தால் அதன் பாதிப்பு ஒரு சமூகத்துடன் நின்றுவிடாது.
சட்டத்தின் மீது நம்பிக்கை குறைந்தால், சிறுபான்மை சமூகங்கள்தான் முதலில் பாதுகாப்பற்ற நிலையை உணரக்கூடும்.
எனவே நமக்கு வேண்டியது எந்த ஒரு தனிநபருக்கான பழிவாங்கும் நீதி அல்ல.
நமக்கு வேண்டியது அனைவருக்கும் ஒரே நீதி.
அதுதான் உண்மையான ஜனநாயகம்.
நஜிப்பை ஆதரிப்பவர்களிடமும் ஒரு கேள்வி
நஜிப்பை ஆதரிப்பவர்கள் அவரது அரசியல் சாதனைகளைச் சுட்டிக்காட்டலாம்.
அவர் நாட்டுக்கு செய்த பணிகளை நினைவுபடுத்தலாம்.
அவருக்கு இரக்கம் காட்ட வேண்டும் என்றும் கூறலாம்.
அது அவர்களின் ஜனநாயக உரிமை.
ஆனால் ஒரு விஷயத்தை நாம் தெளிவாகப் பிரித்துப் பார்க்க வேண்டும்:
ஒருவரின் அரசியல் பங்களிப்பும், அவர் மீது நீதிமன்றம் வழங்கிய குற்றத் தீர்ப்பும் இரண்டு வெவ்வேறு விஷயங்கள்.
ஒருவர் நல்ல திட்டங்களை கொண்டு வந்திருந்தால், அதனால் சட்டம் அவருக்கு வேறு விதமாக இயங்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
அதேபோல், ஒருவரை நாம் அரசியல் ரீதியாக விரும்பவில்லை என்பதற்காக அவருக்கு சட்ட உரிமைகள் மறுக்கப்படவும் கூடாது.
இதுவே சட்டத்தின் ஆட்சி.
இன்று நஜிப்; நாளை யார்?
இன்று நமக்குப் பிடிக்காத அரசியல்வாதிக்கு சிறப்பு சலுகை வழங்கப்படும்போது நாம் அமைதியாக இருந்தால், நாளை நமக்குப் பிடித்த அரசியல்வாதி அதே சலுகையைப் பெறும்போது அதை எதிர்க்கும் நெறிமுறை வலிமை நமக்கு இருக்காது.
எனவே இந்த விவகாரத்தை நஜிப் ஆதரவு அல்லது நஜிப் எதிர்ப்பு என்ற குறுகிய அரசியல் கண்ணோட்டத்தில் பார்க்கக் கூடாது.
இது ஒரு பெரிய கொள்கைப் பிரச்சினை.
அதிகாரத்தில் இருப்பவர்களுக்கு ஒரு சட்டமா?
சாதாரண மக்களுக்கு இன்னொரு சட்டமா?
அல்லது,
ஒரே சட்டம் — ஒரே நீதி — ஒரே தராசு?
மலேசியா எதைத் தேர்வு செய்கிறது?
அரசாங்கம் பதில் சொல்ல வேண்டும்
இந்த விவகாரத்தில் அரசாங்கம் பொதுமக்களின் சந்தேகங்களை அலட்சியப்படுத்தக் கூடாது.
வீட்டுச் சிறைக்கான சட்ட அடிப்படை என்ன?
அதற்கான நடைமுறை என்ன?
அந்த முடிவு எவ்வாறு எடுக்கப்பட்டது?
எந்த நிபந்தனைகள் விதிக்கப்பட்டுள்ளன?
இதே போன்ற சூழ்நிலையில் இருக்கும் மற்ற கைதிகளுக்கும் இதே வாய்ப்பு உள்ளதா?
இத்தகைய கேள்விகளுக்கு வெளிப்படையான பதில் தேவை.
“நம்புங்கள்; எல்லாம் சட்டப்படிதான் நடந்தது” என்று மட்டும் கூறுவது போதாது.
ஜனநாயகத்தில் மக்களிடம் நம்பிக்கை கேட்பதற்கு முன்பு, அவர்களுக்கு உண்மையை வெளிப்படையாகச் சொல்ல வேண்டும்.
நம் குரல் தனிநபருக்காக அல்ல; நீதிக்காக
மலேசியத் தமிழர்களாக நாம் இந்த விவகாரத்தில் எந்த ஒரு அரசியல் கட்சியின் வால் பிடிக்க வேண்டிய அவசியமில்லை.
நாம் கேட்க வேண்டியது ஒன்றே:
சட்டம் எல்லோருக்கும் சமமா?
நாம் விரும்புவது நஜிப்புக்கு எதிரான பழிவாங்கல் அல்ல.
நாம் விரும்புவது அவருக்கு அநியாயமான தண்டனையும் அல்ல.
நாம் விரும்புவது:
குற்றம் நிரூபிக்கப்பட்டால் சட்டப்படி தண்டனை.
சட்டப்பூர்வமான மன்னிப்பு இருந்தால் அது வெளிப்படையாக இருக்க வேண்டும்.
சிறப்பு சலுகை இருந்தால் அதற்கான தெளிவான சட்ட அடிப்படை இருக்க வேண்டும்.
அரசியல்வாதி என்ற காரணத்தால் யாருக்கும் கூடுதல் சட்ட உரிமையும், குறைந்த சட்டப் பொறுப்பும் இருக்கக்கூடாது.
இதுதான் நம் நிலைப்பாடாக இருக்க வேண்டும்.
இறுதியாக…
நஜிப் ரசாக்கின் வீட்டுச் சிறை ஒரு நாளில் முடிந்துவிடும் அரசியல் செய்தியாக இருக்கலாம்.
ஆனால் சட்டத்தின் முன் சமத்துவம் என்ற கேள்வி நாளையும் நம்முடன் இருக்கும்.
இன்று நாம் அமைதியாக இருந்தால், நாளை நம் குழந்தைகள் கேட்கலாம்:
“அப்பா, அம்மா… இந்த நாட்டில் சட்டம் உண்மையில் எல்லோருக்கும் ஒன்றாக இருந்ததா?”
அந்தக் கேள்விக்கு நாம் தலைகுனியாமல் பதில் சொல்ல வேண்டுமெனில், இன்று முதலே ஒரு கொள்கையில் உறுதியாக நிற்க வேண்டும்:
பதவி பெரியதாக இருக்கலாம்.
அதிகாரம் பெரியதாக இருக்கலாம்.
பணம் பெரியதாக இருக்கலாம்.
ஆனால் சட்டத்தைவிட யாரும் பெரியவர்கள் அல்ல.
இதுதான் மலேசியா.
இதுதான் ஜனநாயகம்.
இதுதான் நாம் காக்க வேண்டிய நீதி.
(adopted from chatgbt)