இந்நாட்டிலுள்ள பள்ளிகளின் மேம்பாட்டிற்காக மலேசிய அரசாங்கம் அதன் ஐந்தாண்டு திட்டங்களில் ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு மாதத்திற்கு இவ்வளவு நிதி என்ற அடிப்படையில் நிதி ஒதுக்கீடு 1991 ஆம் ஆண்டிலிருந்து (6 ஆவது மலேசியத் திட்ட காலத்திலிருந்து) அளித்து வருகிறது. இப்போது நடப்பிலிருப்பது 11 ஆவது மலேசியத் திட்டம்.
பள்ளிகளுக்கான மேம்பாட்டு நிதி ஒதுக்கீடு தொடங்கப்பட்ட 6 ஆவது மலேசியத் திட்டத்திலிருந்து 9 ஆவது மலேசியத் திட்டம் வரையில் (1991 – 2010) தேசியப்பள்ளி, சீனப்பள்ளி மற்றும் தமிழ்ப்பள்ளி மாணவர்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதிக்கான அதிகாரப்பூர்வமான புள்ளிவிபரத்தை அரசாங்கம் வெளியிட்டுள்ளது. 10 மற்றும் 11 ஆவது மலேசியத் திட்டங்களில் ஒதுக்கப்பட்ட நிதிக்கு 6 லிருந்து 9 ஆவது திட்டங்கள் வரையில் ஒதுக்கப்பட்ட நிதிக்கு கொடுக்கப்பட்ட புள்ளிவிபரங்களைப் போன்ற தகவல் கொடுக்கப்படவில்லை. 10 ஆவது திட்டத்தில் ஒதுக்கப்பட்ட நிதிக்கான புள்ளிவிபரம் குறித்து நாடாளுமன்றத்தில் எழுத்து மூலமாக கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு எழுத்து மூலமாக பதில் அளித்த அன்றைய கல்வி அமைச்சரை உடனே பதவியிலிருந்து நீக்கியிருக்க வேண்டும். கேள்வியை சரியாக கூறிவிட்டு பதிலை வேறுவிதமாக கூறியிருந்தார்.
பள்ளிகளின் மேம்பாட்டிற்காக ஐந்தாண்டு திட்டங்களில் அரசாங்கம் ஒதுக்கும் நிதியில் ஏன் பாகுபாடு? அன்றைய அமைச்சர் ச. சாமிவேலுவுடன் நடத்தப்பட்ட நீண்ட நேர்காணல் (பதிவு செய்யப்பட்டது, மலேசியாகினி/யுடியூப்), பதிவு செய்யப்படாத அன்றைய கெராக்கான துணை அமைச்சர் மா சியு மற்றும் அன்றைய துணைக் கல்வி அமைச்சர் வீ காசி யோங் ஆகியோருடனான நேர்காணல் ஆகியவற்றிலிருந்து ஏன் இந்தப் பாகுபாடு என்பதற்கு பதில் கிடைக்கவில்லை. கடைசியாக, நாடாளுமன்றத்தில் கல்வி அமைச்சரே சரியான பதிலை அளிக்கவில்லை. ஆனால், அந்த எழுத்து மூலம் கேட்கப்பட்ட கேள்வியிலிருந்தும், அதற்கு எழுத்து மூலம் அளிக்கப்பட்ட பதிலிருந்தும் மலேசிய ஐந்தாண்டு திட்டங்களில் பள்ளிகளின் மேம்பாட்டிற்காக நிதி ஒதுக்கப்படுகிறது என்பதும் அதில் பாகுபாடு இருக்கிறது என்பதும் உறுதிப்படுத்தப்பட்டுள்ளதோடு தேசியப்பள்ளிக்கு ஒதுக்கப்படும் நிதியை அரசாங்கம் மூடிமறைக்கிறது என்பதும் வெட்டவெளிச்சமாகியுள்ளது. சில அரசு ஊழியர்கள் அப்படி ஏதும் இல்லை என்று கூறிவருகிறார்கள். கீழே தரப்பட்டுள்ள புள்ளிவிபரங்கள் பாகுபாடுகள் ஏராளம் என்பதை உறுதிப்படுத்துகின்றன:
| Plan | National school | Chinese school | Tamil school | Total % |
| 6th 1991-1995 | 89.72% | 8.14% | 2.14% | 100% |
| 7th 1996-2000 | 96.54% | 2.44% | 1.02% | 100% |
| 8th 2001-2005 | 96.10% | 2.73% | 1.17% | 100% |
| 9th 2006-2010 | 95.06% | 3.60% | 1.34% | 100% |
ஒதுக்கப்பட்ட நிதியில் எந்த வகைப் பள்ளிக்கு எத்தனை விழுக்காடு கொடுக்கப்பட்டது என்பதைக் காட்டும் இந்த விளக்க அட்டவணையில் 9 ஆவது திட்டத்தில் 95.06% தேசியப்பள்ளிக்கும் எஞ்சியிருப்பதில் 3.60% சீனப்பள்ளிக்கும் 1.34% தமிழ்ப்பள்ளிக்கும் கொடுக்கப்பட்டது.
மேற்கூறப்பட்டுள்ள 9 ஆவது மலேசியத் திட்டத்தில் கொடுக்கப்பட்ட விழுக்காட்டு நிதியை ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு மாதத்திற்கு எத்தனை ரிங்கிட் மற்றும் சென் என்று கணக்கிடுகையில், கீழ்க்கண்ட புள்ளிவிபரம் கிடைகிறது:
| All primary schools | National Primary schools | % of Total | Chinese Primary schools | % of Total | Tamil Primary schools | % of Total | |
| Total no. of students | 3,044,977 | 2,300,729 | 75.6 | 645,669 | 21.2 | 98,579 | 3.2 |
| 9 MP Development – Million | 4,837.3 | 4,598.2 | 95.1 | 174.33 | 6 | 64.8 | 1.3 |
| RM per students for 5 years | 1,589 | 1,998 | 270 | 659 | |||
| RM per student per month | 26.84 | 33.30 | 4.50 | 10.95 |
சீனப்பள்ளிக்கும் தமிழ்ப்பள்ளிக்கும் காட்டப்படும் பாகுபாட்டை இப்போது கவனியுங்கள். மொத்த மாணவர்கள் மற்றும் ஒரு மாணவருக்கு ஒரு மாதத்திற்கு ரிம26.48 என்ற அடிப்படையில் 21.2 விழுக்காடு மாணவர்களைக் கொண்ட சீனப்பள்ளிகளுக்கு ரிம1025.5 மில்லியன் கிடைக்க வேண்டும்; 3.2 விழுக்காடு கொண்ட தமிழ்பள்ளிகளுக்கு ரிம154.8 மில்லியன் கிடைக்க வேண்டும். சீனப்பள்ளி மாணவர்களுக்கும் தமிழ்ப்பள்ளி மாணவர்களுக்கும் கிடைக்க வேண்டிய அரசு நிதியில் முறையே ரிம851.17 மில்லியன் மற்றும் ரிம90 மில்லியன் பிடிங்கிக்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. சீன மற்றும் தமிழ்ப்பள்ளி மாணவர்களும் இந்நாட்டு குடிமக்கள். ஏன் இந்த வேறுபாடு?
10 ஆவது மலேசியத் திட்டத்தை நாடாளுமன்றத்தில் ஜூன் 10, 2010 இல் தாக்கல் செய்த பிரதமர் நஜிப், சீன, தமிழ், சமய மற்றும் மிஷனரி பள்ளிகளைப் பழுதுபார்ப்பதற்கும் தரம் உயர்த்துவதற்கும் 2011-2012 ஆண்டில் மொத்தம் ரிம280 மில்லியன், அதாவது ஒவ்வொன்றுக்கும் ரிம70 மில்லியன், ஒதுக்கப்படும் என்று தெரிவித்தார். தேசியப்பள்ளிக்கு எவ்வளவு ஒதுக்கப்பட்டது என்பது அறிவிக்கப்படவில்லை.
10 ஆவது மலேசியத் திட்டத்தில் தேசியப்பள்ளி, சீனப்பள்ளி மற்றும் தமிழ்ப்பள்ளி ஆகிய ஒவ்வொன்றுக்கும் எவ்வளவு ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது என்ற சரியான தகவலைப் பெறுவதற்காக நாடாளுமன்ற உறுப்பினர் மு. குலசேகரன் கீழ்க்கண்ட கேள்வியை கல்வி அமைச்சரிடம் 17.10.2011 இல் தாக்கல் செய்தார்:
“YB Tuan Kulassegaran A/l Murugesan (Ipoh Barat) minta MENTERI PELAJARAN menyatakan amaun wang yang dijangka dan telah dibelanjakan untuk setiap murid setiap bulan untuk sekolah Kebangsaan, Cina dan Tamil di bawah rancangan Malaysia ke-9 dan ke-10. Sila nyatakan rasional perbezaan perplanjaan ini.”
2011 டிசம்பர் கடைசி வாரத்தில் அவர் கீழ்க்கண்ட பதிலை கல்வி அமைச்சரிடமிருந்து பெற்றார்:
| Ketegori Sekolah | RMKe – 9 (RM) | RMKe – 10 (RM) |
| SJK(C) | 6,457,080,807 | 1,716,393,676 |
| SJk (T) | 2,481,674,380 | 584,382,340 |
கேள்வி என்ன, பதில் என்ன என்பதைக் கவனியுங்கள். ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு மாதத்திற்கு எவ்வளவு என்பது கேள்வி. மேலும், சீனப்பள்ளிக்கும் தமிழ்ப்பள்ளிக்கும் 9 ஆவது திட்டத்தில் கொடுக்கப்பட்டதாக கூறப்பட்டுள்ள முழுமதிப்பு தவறாகும். அவற்றுக்கு கொடுக்கப்பட்டது முறையே ரிம174.33 மில்லியனும் ரிம64.8 மில்லியனே.
மேற்கூறப்பட்டுள்ள தகவல்படி, 10 ஆவது திட்டத்தில் ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு மாதத்திற்கு ஒதுக்கப்பட்ட நிதி எவ்வளவு என்று நாடாளுமன்றத்தில் கேட்கப்பட்ட கேள்விக்கு மந்திரி சரியான பதில் அளிக்கவில்லை.
ஆனால், 9 ஆவது மலேசியத் திட்டத்தில் ஒரு மாணவனுக்கு ஒரு மாதத்திற்கு எவ்வளவு என்பது சந்தேகத்திற்கு இடமின்றி தெரிகிறது: தேசியப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம33.30; தமிழ்ப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம10.95; சீனப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம4.50.
இதில் மிகக் கடுமையான பாகுபாடு இருக்கிறது என்பதை யாரும் மறுக்க முடியாது. நிச்சயமாக, தமிழ்ப்பள்ளி மேலாளர்கள் வாரிய உறுப்பினர்கள் இந்தப் பாகுபாட்டை மறுக்க மாட்டார்கள்.
இப்பாகுபாடு தொடராமல் இருப்பதற்கு அவர்கள் நடவடிக்கையில் இறங்க வேண்டும்.
முதல் கட்ட நடவடிக்கையாக, இன்று தமிழ்ப்பள்ளி மேலாளர்கள் வாரியம் மாநாடு 2016 ஐ நிறைவுசெய்து வைப்பதற்கு வரும் கல்வி அமைச்சரிடம் ஏன் தமிழ்ப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம10.95; சீனப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம4.50; தேசியப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம33.30 என்று மாநாட்டில் பங்குகேற்றுள்ள தமிழ்ப்பள்ளி மேலாளர்கள் வாரிய உறுப்பினர்கள் கேட்க வேண்டும்.
மந்திரியை கேட்பார்களா?
இது தான் உண்மை. ஆனால் அவ்வப்போது நம்பிக்கை நாயகன் உட்பட பல தலைவர்கள் நம் இனத்துக்கு வாரி வாரி வழங்குவது போல ஒரு மாயையை உண்டாக்கி ‘நாங்கள் எந்த இனத்தையும் ஒதுக்குவதில்லை…எந்த இனத்தையும் ஓரங்கட்டுவதில்லை.. நாட்டின் வளங்கள் எல்லா இனத்துக்கும் சரி சமமாக பகிர்ந்தளிக்கப்படும் என்று காலம் காலமாக சொல்லி வருகிறார்கள். நாமும் அதை உண்மை என்று நம்பி விரலை சூப்பிக்கொண்டே அவர்களுக்கு ஓட்டுப்போட்டு அவர்களை இன்னும் ஆட்சிக் கட்டிலில் அமரவைத்துக் கொண்டிருக்கிறோம்.
இதுதான் நம் அம்னோ அரசாங்கத்தின் கொள்கை. மேடை பேச்சுவேறு செயல் வேறு. நமது உரிமையை சலுகையாக மாற்றி நம்மை ஏமாற்றிக் கொண்டிருக்கிறது. நம் இன அரசியல் தலைவர்களும் அம்னோ போடும் பிச்சைக்கு கையெந்தி நிற்பதோடு வக்களித்து வாழ்க்கை கொடுத்தவர்களையும் எமாற்றிக்கொண்டிருகிறார்கள். வினை விதைத்தவன் வினை அறுத்துத்தான் ஆக வேண்டும்.
தமிழனையும் தமிழ் பள்ளியையும் புகைக்கணிப்பு இன்று நேற்று நடப்பது அல்ல. காலம் காலமாய் ஒரே ஆட்சி நடப்பில் உள்ளதும் அதற்கு ஒரு சான்று.புறக்கணிப்பில் சமுதாயம் சுயநலத்துடன் இருந்ததே இன்று இந்த நிலைமை.எனக்கு என்ன என்ற மனப்பான்மை இருந்ததே சமுதாயத்திற்கு உரிமைகள் புறக்கணிப்பு மற்றும் ஓரம் கட்டபட்ட சமூகமாக வாழ்கின்ற நிலை உருவானது.
மாற்றம் இல்லேயேல் இதைவிட பாதகமான நிலை உருவாகலாம்.
நாடென்ன செய்தது நமக்கு
என கேள்விகள் கேட்பது எதற்கு?
நீ என்ன செய்தாய் அதற்கு?
என நினைத்தால் நன்மை உனக்கு!
ஏதோ தத்துவம் பேசுகிறேன் என்று எண்ண வேண்டாம். ஆனால் இப்படிதான் இருந்தது தமிழ் அறவாரிய ஒருங்கிணைப்பில் நடத்தப் பட்ட முதலாவது மலேசிய தமிழ் பள்ளி வாரிய மாநாடு என்று இம் மாநாட்டில் கலந்து கொண்ட பட்சி ஒன்று காதோரமாக செய்தி சொல்லி விட்டுப் போகின்றது.
மாநாட்டில் நடந்த கதையை அந்த பட்சி சொன்ன விதம் சுவாரசியமாக இருந்தது.
மக்கள் திலகம் போலவும் கபாலி போலவும் இரு நடிகர் ஒரு நாள் விட்டு மறுநாள் பேச வந்தனராம்.
மக்கள் திலகம் போல வந்தவர் பேசுவதற்கு எதனையும் தயார் செய்யாது அங்கிருந்த அரசாங்க அதிகாரி ஒருவரிடமிருந்து அக்கணமே திரட்டிய தகவல்களைக் கொண்டு தன் சொந்த கதை சோக என்பது போலவும், என் கதையே இப்படி இருக்க உங்க கதையை கேட்க எனக்கு நேரமில்லை என்பது போலவும் பேசி முடித்தாராம்! பேச்சுக்கு பேச்சு ‘எப்படி இருக்கு’ என்று கேள்வி கேட்டுக் கொண்டே நச்சரிப்பை உண்டாக்கினாராம். இவரை விட மேடை பேச்சில் தானைத் தலைவரும், சரவணனும் எவ்வளவோ மேல் என்று சொன்னது அந்த பட்சி.
இவரை விட ஒரு அப்பாவி, கபாலி போல் வந்து எதை எப்படிப் பேச வேண்டும் , தனிமையில் நடந்ததைப் பொதுவில் சொல்லக் கூடாது என்ற அடிப்படை அறிவு கூட இல்லாமல் ஏதோ பேச வேண்டும் என்பதற்காக தனது I-PAD – ல் தட்டச்சு செய்து வைத்ததைப் பேசி முடித்தாராம். தானைத் தலைவர் போல் எழுதி வைக்காமல் உருப்படியாக ஒன்றைப் பேச முடியாத இவர்களா தமிழரைத் தாங்கிக் பிடிக்கப் போகின்றார்கள்?
இந்த கபாலி சொன்னாரம் ‘என்னை நட்புக் கொண்டு பாருங்கள், உங்களுக்குப் பிடிக்கும். பிடிக்கவில்லை என்றால் மீண்டும் தொடர்பு கொள்ளுங்கள் நிச்சயமாக பிடிக்கும்’ இப்படிச் சொல்லுபவரா தமிழ் பள்ளி பிரச்சனைகளைக் களையப் போகின்றாறார் என்று அந்த பட்சி கேட்கின்றது!.
கபாலியிடம் கேள்வி நேரமென்று ஒதுக்கப் பட்டுள்ளதாக சொன்னவுடன் பள்ளி வாரிய உறுப்பினர்கள் சராமாரியாக கேள்விகளை எழுதிக் கொடுத்தனராம். கேள்விக் கணைக்களைப் பார்த்த மாநாட்டு ஏற்பாட்டுக் குழுவுக்குத் தலைமை வகித்த செழுமையான இளைஞர் ஒருவர் கேள்விகளைத் தணிக்கைச் செய்து மாநாட்டுக் கருப்பொருளுடன் ஒத்தக் கேள்விகளை மட்டும் தொகுத்துக் கொடுத்து கேள்வி கேட்க வைத்தாராம்.
கேள்விக்குப் பதிலளித்த கபாலி எந்த கேள்விக்கும் முடிவான பதில் சொல்லாமல் கேள்வி நேரத்தை வீணடித்ததுதான் மிச்சமாம்!. அப்புறம் எதற்கு கேள்வி பதில் அங்கம் ஒன்று வைத்து எங்கள் நேரத்தை வீணாக்க வேண்டும் என்று கேள்வி கேட்டது அந்த பட்சி.
அதைவிட குருநாதன் தலைமையில் பாடிய என்றோ கேட்டவை மெல்லிசை காணம் காதுக்கும் மனதுக்கும் இன்னும் இனிமையாக இருந்தது என்று அந்த பட்சி ஒரு பக்கம் விசனமாகவும் மறு பக்கம் இன்பமாகவும் தன் இரு முகத்தைக் காட்டியது. நல்லவை பலவும் இம்மாநாட்டில் நடந்ததாக அப்பட்சி சொல்லிலியது!. போனவர்கள் கேட்டவர்கள், மாநாட்டில் தூங்கியவர்கள் கண்டதையும் கண்ணுக்குப் புலப்படாமல் செவிக்கு மட்டும் புலப்பட்டதையும் சொல்லுங்களேன். தமிழர்களுக்குப் பயனாக இருக்கும். சிவ சிவ
முதலாவது வாரிய மாநாட்டுக் கதை சொல்ல வந்த பட்சி மேலும் தொடர்ந்தது:
தமிழ்ப் பள்ளிக்கூடம் தமிழ் படிக்கும் மாணவர்களுக்குத்தானே. அவர் நம் பிள்ளைகள் என்று நினைத்தால் கடமை யாருக்கு அதிகம்? நம்மவருக்குத்தானே தமிழ் பள்ளிகளின் மீது அதிக கவணம் இருக்க வேண்டும்?
பள்ளிக்குப் பிள்ளையை அனுப்பி விட்டு ‘மந்திரி மாதம் மூன்று முறை மாரி பொழிந்ததா’ என்று அரசன் கேட்ட மாதிரி, எம்மகன் ஏன் 7A பெறவில்லை என்று கேள்விக் கேட்டால் மட்டும் போதாது. உன் மகன் 7A எடுக்க நீ என்ன செய்தாய் என்ற கேள்வியை நம்மை நாமே கேட்டுக் கொள்ளுமாறு சொற்பொழிவாற்ற வந்த மேதைகள் பலர் அவர்தம் அறிவுக்கு எட்டியவாறு பேசினராம்.
அதில் ஒருவர் 7A பெரியதல்ல, ஒவ்வொரு பள்ளியின் மொத்த அடைவு நிலை என்ன? பாடங்கள் வாரியாக அடைவு நிலை என்ன என்று விசாரித்து அந்தப் பள்ளியின் அடைவு நிலை இந்நாட்டு ஆரம்பப் பள்ளி சராசரி அடைவு நிலையைத் தாண்டியுள்ளதா என்று பார்ப்பதே தமிழரின் அறிவுடமையாகும் என்று அறிவுறுத்தினராம். நம்மவர்களில் அறிவார்ந்தோர் பலர் உள்ளனர் என்று அந்தப் பட்சி கூறியதும் எமக்குப் புல்லரித்தது.
இதில் போர்ட் டிக்சன் மாவட்டத்தில் இருக்கும் ‘Springhill’ தமிழ்ப் பள்ளியின் சாதனையை அப்பள்ளி தலைமையாசிரியை முன் வைத்தாராம்.
இது அரசாங்கப் பள்ளி என்று நினைக்காமால், அப்பள்ளி மாணவர்களின் பெற்றோரும், பள்ளி வாரியமும், பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்கமும் இனைந்து ஆசிரியர், மாணவர்கள் நலனைப் பேணி 21-ம் நூற்றாண்டில் தமிழ் பள்ளி எவ்விதம் இயங்க வேண்டும் என்பதற்கு எடுத்துக் காட்டாக உழைத்துப் பணத்தையும் நன்கொடையாகக் கொடுத்து ஒரு பள்ளியில் இருக்க வேண்டிய இன்ப மயமான சூழ்நிலையை உருவாக்கிக் கொடுத்தனராம். அதனைக் கண்ட மலாய் மொழி தேசியப் பள்ளிகளும் இப்பள்ளி ஆசிரியரிடம் வந்து கேட்டரிறிந்து தத்தம் பள்ளிகளில் இதனைப் போன்று பெற்றோர் நல்லவுறவு திட்டத்தை அமல்படுத்த ஆவண செய்துள்ளனராம்.
அறிவார்ந்த ஆசிரியர்கள், பெற்றோர் கரம் சேர்ந்தால் தமிழ்ப் பள்ளிகள் இன்னும் பலவற்றையும் சாதிக்க முடியுமென்று அப்பள்ளி தலைமையாசிரியர் மாநாட்டுக்கு வந்த இதர தலைமை ஆசிரியர்களுக்கும், வாரிய உறுப்பினர்களுக்கும், பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்க உறுப்பினர்களுக்கும், முந்நாள் மாணவ சங்க உறுப்பினர்களுக்கும் நல்லதொரு அறிவுத் தெளிவினைக் கொடுத்ததாக அந்த பட்சி சொல்லி விட்டுப் போகுது. சிவ சிவ
அரசாங்க நடவடிக்கைகளில் உள்ள குறையை மட்டுமே பார்ப்பதற்காகக் கட்டுரை இருந்தால் எவ்வாறு தெளிவு கிடைக்கும்?
கல்வியமைச்சு தமிழ்ப்பள்ளிச் செயல்பாட்டுக்காகவும் மேம்பாட்டுக்காகவும் இரண்டு வகை நிதிகளை ஒதுக்குகிறது. இங்கு இரண்டாம் வகை நிதியை மட்டுமே கட்டுரை பேசுகிறது. ஏன்? செயல்பாட்டு நிதிபற்றிக் கட்டுரை மருந்துக்குக்கூடப் பேசவில்லையே? உங்கள் குறை கூறலுக்கு அது சாதகமாக இல்லை என்பதால்தானே! சரி, அதை விடுவோம். 9-ஆவது மலேசியத் திட்டத்தின் கிழ் தமிழ்ப்பள்ளி மேம்பாட்டுக்காக ரிம 64.8 மில்லியன் செலவிடப்பட்டதாகக் கட்டுரை சொல்கிறது. இது உண்மையா? 2008-2010 ஆம் ஆண்டுகளில் பல தமிழ்ப்பள்ளிகள் மேம்படுத்தப்பட்டன என நாம் அறிவோம். (மேம்படுத்தப்பட்ட பள்ளிகளின் பட்டியல் மிக நீளமானது.) இம்மேம்பாட்டுக்கு அரசு, ரிம 90 மில்லியனை அரசு பள்ளிகளுக்கும் ரிம 152 மில்லியனை அரசு உதவி பெறும் பள்ளிகளுக்குமென, மொத்தமாக ரிம 242 மில்லியனைச் தமிழ்ப்பள்ளிகளுக்குச் செலவிட்டதாக அறிகிறோம். இந்த மேம்பாடெல்லாம் ஏனோ மேலுள்ள கட்டுரையாளர் கண்ணுக்குப் புலப்பட மறுத்திருக்கின்றன. பாவம். அரசாங்கச் செயல்பாடுகளில் குறையே இல்லை என்றோ அதன் பேச்சாளர்கள் சொல்லும் அனைத்தும் முழு உண்மை என்றோ நான் வாதிடவில்லை. ஆனால், அரசாங்கம் செய்தால் அது தப்பாகத்தான் இருக்கும் என்ற ஒரு முன்முடிவுடன் அணுகும் உங்கள் பார்வை அயர்ச்சி தருகிறது.
JANJI DICAPATI
இங்கு முன் வைக்கும் கருத்துக்கள் கேள்விகள் நம் தமிழ் பள்ளியில் படிக்கும் மாணவர்களுக்கு மிகவும் பயன் உள்ளதாக இருக்க வேண்டும் அத்துடன் அடுத்து வரும் நம் தமிழ் மாணவர்களுக்கு நன்மையாகவும் பயன் உள்ளதாக இருக்கும். சும்மா கருதுகளை முன் வைப்பது பயன் அற்றதாக இருந்தால் நன்மை இருக்காது. தமிழ் படித்த நல்ல அறிவாளிகள் நம்மில் அதிகமானோர் இருக்கிறாகள் இருப்பதும் சந்தோசம். (தமிழ்ப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம10.95 என்று மந்திரியை கேட்பீர்களா) இந்த கேள்விக்கு யார் மணி கட்டுவது. இது நாள் வரை நாம் துங்கியது போதும். நாம் எல்லோரும் சேர்ந்து அரசாங்கதிடம் கேட்போம் குறிப்பாக அந்த மானியத்தை ஒரு ( தேசிய நில நிதி கூட்டுறவு சங்கத்திடம் (காரணம் சிறப்பான சேவை செய்யும் நிறுவனம்) அல்லது அது போன்ற ஒரு நல்ல நிர்வாகதிடம் அல்லது நம்மில் ஒரு சங்கத்தை அமைத்து நேரடியாக தமிழ் பள்ளிகளுக்கு உதவலாம். அரசியல் வாதிகளிடம் கொடுதால் இப்படி தான் போகும். செய்விர்களா நண்பர்களே.
அரசாங்கம் செய்தால் அது தப்பாக இருக்கும் என்று யாரும் சொல்லவில்லை. ஆனால் தப்பான இடத்திற்கு அந்தப் பணம் போனால் அது தமிழ்ப்பள்ளிகளுக்குச் செலிவிடப்பட்டதாக எடுத்துக் கொள்ள முடியாது. அப்படி தப்பாக போகின்ற அளவுக்கு ஏன் அரசாங்கம் தப்பாக நடந்து கொள்ளுகிறது?
மலேசியாவில் தமிழ் பள்ளியை வைத்து அரசியல் நடத்தும் காலம் இனி இருக்காது. ஏனென்றால் மலேசியாவில் தமிழ் பள்ளிகள் அழியும் நாள் வெகு தொலைவில் இல்லை.
இதுல வேற தமிழ் இடை நிலை பல்லை வேணுமா….
உடையார் ஊ(*^mb*%ரு…குதிரை ஐஸ் லெ வைச்சே coke cola straw போட்டு கேட்டுச்சா ….
தற்போது ஒரு மாணவனுக்கு ரிம10.95…..wait & see இதுவும் உஉஉ…..
வாழ்துக்கள் ..!!!
தேனீ wrote on 26 September, 2016, 13:09
“…..இதில் போர்ட் டிக்சன் மாவட்டத்தில் இருக்கும் ‘Springhill’ தமிழ்ப் பள்ளியின் சாதனையை அப்பள்ளி தலைமையாசிரியை முன் வைத்தாராம்.
இது அரசாங்கப் பள்ளி என்று நினைக்காமால், அப்பள்ளி மாணவர்களின் பெற்றோரும், பள்ளி வாரியமும், பெற்றோர் ஆசிரியர் சங்கமும் இனைந்து ஆசிரியர், மாணவர்கள் நலனைப் பேணி 21-ம் நூற்றாண்டில் தமிழ் பள்ளி எவ்விதம் இயங்க வேண்டும் என்பதற்கு எடுத்துக் காட்டாக உழைத்துப் பணத்தையும் நன்கொடையாகக் கொடுத்து ஒரு பள்ளியில் இருக்க வேண்டிய இன்ப மயமான சூழ்நிலையை உருவாக்கிக் கொடுத்தனராம்…”
ஆமாம்… இந்த கூற்று உண்மை தான்…அந்த நகரத்தை சேர்ந்தவன் என்ற முறையில் ஒப்பிடுறேன்…
ஆனால் உண்மை என்னவென்றால் …பள்ளியின் சுற்று சூழல் மாறியது…பெற்றோர்களின் பங்கு மேம்பட்டது , அதிகரித்தது, …ஆனால் …மாணவர்களுக்கு ஆசிரியர்களின் போதிப்பு திறன் இது நாள் வரை ?கேள்வி குரியாகத்தான்? இருக்கிறது….!!!!!
தமிழ் படித்தால் என்ன கிடைக்கும் என்று கேள்வி கேட்பாருக்குத் தமிழ்ப் பள்ளி வாரிய மாநாட்டில் ஏதாவது சொன்னார்களா என்று எமது பட்சியிடம் கேட்டேன்.
பேராசிரியர் டத்தோ முனைவர் என்.எஸ். இராஜேந்திரன் முதல் நால் சிறப்புரையாற்றும் பொழுது சில பயன்களைச் சொன்னாராம்:
1. தமிழ் மொழி, தாய்மொழி என்ற உணர்வை வளர்க்கும்;
2. அன்றாட வாழ்க்கையில் தமிழ் மொழி பயன்பாட்டை வளர்க்கும்;
3. தமிழின் வழி சமயக் கல்வியைப் பெற இயலும்;
4. தமிழர் பண்பாட்டு மற்றும் இலக்கியக் கூறுகளைக் கற்று அவற்றை வளர்க்க முடியும். அதனால் இலக்கிய ஆளுமைத் திறன் வளரும்.
இதைத் தவிர அவர் வேறு என்ன சொன்னார் என்று கேட்க,
21-ம் நூற்றாண்டில் தமிழ் கல்வி என்பது கற்றல் மட்டும் அல்ல கற்றதனால் பயன் என் என்று கேட்டு அதனைத் தொழில் நுட்பப் புத்தாக்கத்திற்கு (Technology Innovation) எவ்வாறு பயன்படுத்த இயலும் என்பதே இந்த நூற்றாண்டின் கல்வி நோக்கம் என்று அறிவுறுத்தினாராம். அதற்குத்தான் அரசாங்கம் உயர்நிலைச் சிந்தனை (HOTS – Higher Order of Thinking Skills) என்னும் கல்விக் கொள்கையை வகுத்து செயல்பாட்டிற்குக் கொண்டு வந்ததாம். அதன் கருவை அப்பட்சி இவ்வாறு கூறியது:
1. புதிய சவால்களை எதிர்கொள்ள மூலையின் ஆற்றலைப் பயன் படுத்துதல்;
2. பொருள்பெயர்ப்பு, பிரித்தாய்வு தரவை பல்வேறு வகையில் பயன்படுத்துதல்;
3. தொகுத்தல், முடிவு எடுத்தல், தீர்வு காணுதல் (Problem Solving).
என்ற அக்கூறுகளைக் கூறி மாணவர்களிடையே இத்திறனை வளர்க்க வேண்டி பள்ளித் தலைமையாரியர்களைக் கேட்டுக் கொண்டாராம். சொல்வதைச் சொல்லிட்டேன். செய்ய வேண்டியதைச் செய்யுங்கள் என்று மாநாட்டுக்கு வந்த அனைத்துப் பங்கேற்பாளர்களுக்கும் அறிவுரை கூறினாராம். உண்ட களைப்பில் எத்தனைப் பங்கேற்பாளர் உறங்கிக் கொண்டே செவி வழி கேட்டணர் என்பது தெரியவில்லை என்று அந்த பட்சி கூறியதும் எமக்குச் ;செவிடன் காதில் ஊதிய சங்கு’ கதை நினைவுக்கு வந்ததால் சிரிப்பு வந்து விட்டது.
திரு. சிம. இளந்தமிழன், ‘மாணவர்களின் திறன் வளர்ச்சி’ (புறப்பாடம்) என்னும் தலைப்பில் நடந்த அவைக்குத் தலைவராகச் செயல்படும் பொழுது தமிழ் கல்வியின் பயனை மேலும் எடுத்துக் கூறினாராம்.
தமிழ் மொழியில் மட்டும் பட்டம் பெற்று நின்று விடாமல் மேலும் தம் திறனைக் கணினித் துறையில் வளர்த்துக் கொண்டால் இன்று கணினித் துறையில் வளர்ந்து வரும் தமிழ் பயன்பாட்டால் பல்வேறு துறைகளில் வேலை வாய்ப்புக்கள் பெருகி வருவதாக கூறினாராம். இணையத் தமிழ் மொழி பயன்பாடு ‘கூகுள் தேடல்’ வழி விரைவாக வளர்ந்து வருவதாகவும் அதனால் தமிழ் கற்றோருக்கு இத்தகைய இணைய நிறுவனங்களில் வேலை வாய்ப்பு பெருக வழி உள்ளதாகவும் தெரிவித்தாராம். அறிவும், பேச்சுத் திறமையும் உள்ள நம் பிள்ளைகள் எங்கு சென்றாலும் பிழைத்துக் கொள்வார். அவ்வாறே தமிழ் பள்ளியில் படித்த மாணவர்கள் இன்று பல்வேறு நிபுனத்துவ துறைகளில் சிறந்து விளங்கி வருவதை மேற்கோள் காட்டினராம்.
தமிழுக்குத் தலைமையேற்றத் தமிழ்ச் சங்கத் தலைவன் சிவபெருமான் இருக்க நமக்குப் பயமேன்? தமிழ் வளரும், தமிழர் முற்றழிப்புக் காலம் வரை வாழ்வாங்கு வாழ்வார் சிவ சிவ.
குறை சொல்லவை விடுத்து, எப்படி பிரச்சனைகளை கலையலாம் என்று சிந்தியுங்கள் …….
“தமிழ்ப்பள்ளி மாணவனுக்கு ரிம10.95 என்று மந்திரியை கேட்பீர்களா”
9 – வது மலேசிய திட்டம் 2010-ம் ஆண்டுடன் முடிந்தது. பிரதமர் நஜிப் பதவியேற்றது 2009- ம் ஆண்டு. அதன் பின்னர் அவர் தமிழ் பள்ளிகள் வளர்ச்சி மற்றும் செயல்பாட்டுக்கு நிதி ஒதுக்கியதைப் பற்றி மேற்கூறிய கட்டுரை ஆய்ந்து ஒரு நிறைவான தகவலை நமக்குக் கொடுக்கவில்லை. ஆதலால் அன்று தமிழ் பள்ளி மாணவர் ஒருவருக்கு RM10.95 என்று 9-வது மலேசிய திட்டத்தில் நிதி ஒதுக்கீடு செய்த நிலை இன்று இல்லை. காலம் கடந்த தகவலைக் கொண்டு மந்திரியிடம் கேள்விக் கேட்டு தன் முட்டாள்தனத்தை வெளிப்படுத்திக் கொள்ள அறிவார்ந்தவர் எவரும் முன் வர மாட்டார். இன்னொரு முட்டாள்தான் அவ்வாறான கேள்வியை மந்திரியிடம் கேட்க முடியும். சிவ சிவ.
கல்வி யாருடைய பொறுப்பு என்று கேட்பதில் என்ன தவறு?
நாம் யார் என்பதை மறக்க செய்ய அரசாங்க தூதர்கள் செய்யும் பிரச்சாரமே இந்த நமே நம்மை உதவ வேண்டும் எனபது
நம் வயிற்று வலிக்குப் பிறரை மருந்து சாப்பிடச் சொல்லுவதில்லையே!
கடந்த காலங்களில் பல்கலை கழகங்களில் நமது இந்திய மாணவர்களின் விகிதாசாரம் மெல்ல குறைந்து வந்த பொழுது , ம .இ. கா விடம் கேள்வி எழுப்பியது நமது சமுதாயம் !! அன்று தானை தலைவரின் பதில் , நாம் அரசாங்கத்தை எதிர் பார்க்க வேண்டாம் , நாம் ஒரு பல்கலை கழகம் அமைத்து (எம்ஸ் ) நமது மாணவர்களை பட்டதாரி ஆக்குவோம் !! அரசாங்கத்தில் நமது சலுகைகள் பறிபோவதை பட்றி எவனும் கவலை படவில்லை !! நமக்கு தர வேண்டியதை அரசாங்கம் தந்தே ஆகா வேண்டும் !! நாமும் இந்த நாட்டின் முன்னேற்றத்திற்கு உழைக்கிறோம் ! வருமான வரி செலுத்துகிறோம் ! நமக்குறியதை அரசாங்கத்தின் மூலம் பெற்று தர வேண்டியது நமது கட்சிகளின் , தலைவர்களின் கடமை ! டிவி 3 காவில் தமிழ் திரை படங்கள் ஒளிபரப்புவதை நிறுத்திய போது குரல் எழுப்பினோம் ! தமிழ் சினிமாவுக்கு அடித்து கொள்கிறான் என்று ,தலைவர்கள் அறிவுரை கூறினர் ! சினிமா இல்லை ! அன்று நாங்கள் எழுப்பிய குரல் நமது ,உரிமை குரல் ! தமிழனின் போராட்டத்தை உணர்ந்தவன்தான் ! இந்த நாட்டில் தமிழன் எதையெல்லாம் இழந்தான் ! தலைவர்களின் அலட்சியத்தால் ! அடி வருடி தனத்தால் ! வாய் மூடி ! தமிழனை அடிமையாகவும் ! அறிவிலியாகவும் ! இவர்கள் வழி நடத்துவதால் இன்னும் இழந்து கொண்டிருக்கிறோம் !!
அப்பொழுது மருத்துவம் படிக்க வெறும் 60,000 வெள்ளிதான் யூனிவர்சிட்டி மலாயாவில். நமக்கு கொடுத்து வந்த 16 நாட்காலிகள் குறைக்க பட்டு, வெறும் 1 நாட்காலி என்று என் முன்னே நின்று கொண்டிருந்த மாணவர் தானை தலைவரை பார்த்து சொல்கிறார். நான் பொறியியல், எனவே விளங்காமல் முழிக்கிறேன். நாங்கள் ஏறத்தாழ 30 மாணவர்கள் MiED கடன் கேட்டு அவர்முன் நிற்கிறோம். உடனே அவரும் “இனிமேல் நாம் அரசாங்கத்தை எதிர்பார்க்காமல் நாமே ஒரு பல்கலைகழகம் கட்டி மருத்துவ வாய்ப்பு தருவோம்” என்று மா இ கா ஜாலராக்களை பார்த்து சொன்னார். உடனே ஜால்ராக்களும், இவர்தான்பா தலைவரு என்று சொல்ல, நானும் நம்பியே போய்விடடேன். வருடம் 2002. பிறகுதான் தெரிந்தது, இன்று AIMST பல்கலைக்கழகம் 3 – 5 லட்சம் வரை மருத்துவ படிப்பிற்கு வசூல் செய்கிறார்கள் என்று. தலைவர் ஒரு வசூல் ராஜ MBBS என்பதை பிறகுதான் புரிந்து கொண்டேன். அதெல்லாம் கூட பரவா இல்லை. மா இ கா வின் சொத்து என்று நினைத்தேன். இன்று AIMST தன்னுடைய சொந்த சொத்து என்று சொல்லிக்கொண்டிருக்கிறார் தானை தலைவர்; மா இ கா கிளை தலைவர்களும் தொகுதி தலைவர்களும் குச்சி மிட்டாய் சப்பி கொண்டிருக்கிறார்கள் …….